سوره محمد - آیه 36 جزء 26 - صفحه 510

    إِنَّمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا لَعِبٌ وَلَهۡوٌ‌ۚ وَإِن تُؤۡمِنُواْ وَتَتَّقُواْ يُؤۡتِكُمۡ أُجُورَكُمۡ وَلَا يَسۡـَٔلۡكُمۡ أَمۡوَٰلَكُمۡ

    36

تفسیر نور
زندگى دنیوى، تنها بازیچه و سرگرمى است و اگر ایمان آورید و پروا پیشه كنید، خداوند به شما پاداش مى‌دهد و همه اموالتان را نمى‌خواهد.

نکته‌ها
«لَعب» كارى است كه انگیزه واهى دارد و «لَهو» كارى است كه انگیزه عاقلانه ندارد.

در آیه قبل، از سستى و سازش با كفّار نهى شد، این آیه گویا به عامل مهم سستى كه علاقه به دنیاست اشاره مى‌كند و مى‌فرماید: دنیا شما را نفریبد.

یوسف‌علیه السلام در نزد پدر، فرزندى عزیز؛ در دید برادران، رقیب؛ در دید كاروانیان كه او را از چاه بیرون آوردند، برده؛ در دید زلیخا، معشوق و در دید زندانیان خوابگذار است. دنیا نیز در دید اكثر مردم، وسیله‌ى سرگرمى و كامیابى است، ولى در نگاه مؤمنان؛ كلاس خداشناسى و همه چیز آن آیات الهى و بازار تجارت عمل صالح و مزرعه آخرت و كسب فضیلت است.

آفرینش الهى بر اساس لهو و لعب نیست، «و ما خلقنا السّموات و الارض و ما بینهما لاعبین»104 بلكه این انسان است كه به خاطر عدم استفاده صحیح، آن را لهو و لعب و وسیله زینت و تفاخر و تكاثر قرار مى‌دهد.


104) دخان، 38.
پیام‌ها
دلدادگى به دنیا و دنیاطلبى، از عوامل اساسى سستى و ضعف مؤمنان است. «لاتهنوا... انّما الحیاة الدنیا»

دنیا منهاى ایمان و تقوا، بازیچه است. «لعب و لهو و ان تؤمنوا و تتقوا»

تقوا از آثار ایمان و مرحله‌اى بالاتر است. «تؤمنوا و تتقوا»

ایمان و تقوا دو عاملى است كه دنیاى انسان را از پوچى خارج مى‌كند. «لعب و لهو و ان تؤمنوا و تتّقوا یؤتكم اجوركم»

ایمان و تقوا، منافاتى با داشتن ثروت ندارد. «تؤمنوا و تتقوا... لایسئلكم اموالكم»

فرمان انفاق، اطعام، زكات، خمس و صدقه، براى رشد ماست، نه پرداخت مزد هدایت. «لایسئلكم اموالكم»