قُلۡ أَتُعَلِّمُونَ ٱللَّهَ بِدِينِكُمۡ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ مَا فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٌ
16
قُلۡ أَتُعَلِّمُونَ ٱللَّهَ بِدِينِكُمۡ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ مَا فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٌ
16
عرضهى عقائد خود به اولیاى خدا، اگر براى ارزیابى واصلاح ویا كسب اطمینان باشد، بسیار پسندیده است، چنانكه حضرت عبدالعظیم حسنى عقائد خود را به امام هادىعلیه السلام عرضه كرد. امّا اگر عرضهى عقائد ریاكارانه باشد، جاى سرزنش وتوبیخ است.
در برابر خداوندى كه همه چیز را مىداند، ادّعا و تظاهر نداشته باشیم. «أتعلّمون... واللّه یعلم...»
خداوند، هم به وجود اشیا آگاه است وهم خصوصیّات هر چیزى را مىداند. «یعلم... وهوبكل شى علیم»