يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَسۡـَٔلُواْ عَنۡ أَشۡيَآءَ إِن تُبۡدَ لَكُمۡ تَسُؤۡكُمۡ وَإِن تَسۡـَٔلُواْ عَنۡهَا حِينَ يُنَزَّلُ ٱلۡقُرۡءَانُ تُبۡدَ لَكُمۡ عَفَا ٱللَّهُ عَنۡهَا وَٱللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ
101
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَسۡـَٔلُواْ عَنۡ أَشۡيَآءَ إِن تُبۡدَ لَكُمۡ تَسُؤۡكُمۡ وَإِن تَسۡـَٔلُواْ عَنۡهَا حِينَ يُنَزَّلُ ٱلۡقُرۡءَانُ تُبۡدَ لَكُمۡ عَفَا ٱللَّهُ عَنۡهَا وَٱللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ
101
قَدۡ سَأَلَهَا قَوۡمٌ مِّن قَبۡلِكُمۡ ثُمَّ أَصۡبَحُواْ بِهَا كَـٰفِرِينَ
102
گرچه آنچه را نمىدانیم، باید از اهلش بپرسیم، «فاسئلوا اهل الذّكر ان كنتم لاتعلمون» 201 ، امّا برخى سؤالهاست كه اگر جوابش روشن شود، به زیان فرد یا جامعه است، مثل سؤال از عیوب دیگران، یا اسرار نظامى.
نمونهها و مصادیق
مسئولین، بعضى از مطالبى را كه مىدانند، نباید در اختیار عموم بگذارند. نظیر مسائل اقتصادى مانند كمبود گندم ویا...
صداقت خوب است، ولى صراحت، همه جا مفید نیست.
اخبار و اطّلاعات، باید ردهبندى و طبقهبندى شود. (جابرِ جُعفى، هزاران حدیث از امام باقرعلیه السلام مىدانست كه حقّ گفتن آن را براى همه مردم نداشت. 202)
برخى از اخبار، نباید از رسانهها و جراید، پخش شود، چون به زیان مردم است (گاهى سكوت و بیان نكردن، عاقلانه لازم است) «ان تبدلكم تسؤكم»
معلّمان و گویندگان باید در سخن، ظرفیّت شنوندگان را حساب كنند.
در برخى موارد، باید به شیوهى تقیّه، عقاید را كتمان كرد و برخى سؤالها را جواب نداد. «ان تبدلكم تسؤكم»
انسان حقّ ندارد اسرار مردم و اسرار نظامى را فاش سازد.
200) بحار، ج1، ص221.
202) معجم رجالالحدیث، ج4، ص22.
مكلّف نساختن مردم به پارهاى از احكام، پرتوى از عفو و گذشت الهى است. «لاتسألوا... عفى اللَّه عنها»
خداوند به بندگان مهلت توبه مىدهد. «غفور حلیم»
اگر مردم ظرفیّت نداشته باشند، بیان پارهاى حقایق، سبب كفر آنها مىشود. «قد سألها قوم من قبلكم ثمّ اصبحوا بها كافرین»