يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَـٰبِ قَدۡ جَآءَكُمۡ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمۡ كَثِيرًا مِّمَّا كُنتُمۡ تُخۡفُونَ مِنَ ٱلۡكِتَـٰبِ وَيَعۡفُواْ عَن كَثِيرٍۚ قَدۡ جَآءَكُم مِّنَ ٱللَّهِ نُورٌ وَكِتَـٰبٌ مُّبِينٌ
15
يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَـٰبِ قَدۡ جَآءَكُمۡ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمۡ كَثِيرًا مِّمَّا كُنتُمۡ تُخۡفُونَ مِنَ ٱلۡكِتَـٰبِ وَيَعۡفُواْ عَن كَثِيرٍۚ قَدۡ جَآءَكُم مِّنَ ٱللَّهِ نُورٌ وَكِتَـٰبٌ مُّبِينٌ
15
در ارشاد ودعوت مردم، حتّى از اهلكتاب هم مأیوس نشویم. «یا أهلالكتاب»
جهان منهاى قرآن، تاریك است. «قد جاءكم من اللّه نور»
برخى حقایق تورات و انجیل، كتمان شده است. «كثیراً ممّا كنتم تخفون»
از شیوههاى ارشاد، بیان مطالب به قدر ضرورت است. «ویعفو عن كثیر»
پیامبر وقرآن، بسیار با عظمت هستند. (كلمهى «نور» 43 و«كتاب»، به صورت نكره آمده كه نشانهى بزرگى وعظمت است.) «نورٌ و كتابٌ مبین»