فَمَن تَابَ مِنۢ بَعۡدِ ظُلۡمِهِۦ وَأَصۡلَحَ فَإِنَّ ٱللَّهَ يَتُوبُ عَلَيۡهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
39
تفسیر نور
پس هركه بعد از ظلمش توبه كند و (كارهاى فاسد خویش را) اصلاح نماید، قطعاً خداوند توبه او را مىپذیرد، همانا خداوند، آمرزندهى مهربان است.
نکتهها
در اسلام، مجازات در كنار ارشاد و تربیت و رحمت است. در آیهى قبل، كیفر سارق بیان شد، اینجا دعوت به توبه به درگاه خداى غفور و اصلاح بدىهاست كه سبب مىشود تا خداوند لطفش را به بنده باز گرداند.اگر سارق پیش از دستگیرى توبه كند و مال را پس دهد، هم در دنیا بخشیده مىشود و هم در آخرت، 95 ولى پساز دستگیرشدن، حد اجرا مىشود ونقش توبه تنها براى قیامت است.
در حدیث آمده است: سارقى كه دستش قطع شده بود، از پیامبراكرم صلى الله علیه وآله پرسید: آیا براى من راه توبه باز است؟ فرمود: آرى! تو امروز (كه حدّ بر تو جارى شد،) مثل همان روزى كه از مادر متولّد شدى هستى. 96
95) كافى، ج7، ص250.
96) تفسیر المیزان.
پیامها
براى انسان خطاكار، همیشه راه بازگشت و اصلاح، باز است. «فمن تاب» توبه، تنها یك ندامت درونى نیست، بلكه باید همراه با جبران مفاسد گذشته باشد. «واصلح»
اگر انسان توبه كند، خداوند هم توبه او را مىپذیرد. «یتوب علیه»
سرقت، ظلم به خود و جامعه و تجاوز به امنیّت جامعه است. «بعد ظلمه»
مجرمان را باید به راه خدا دعوت و امیدوار كرد. «فانّ اللّه یتوب، غفور، رحیم»