أَلَمۡ تَعۡلَمۡ أَنَّ ٱللَّهَ لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ يُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ وَيَغۡفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٍ قَدِيرٌ
40
أَلَمۡ تَعۡلَمۡ أَنَّ ٱللَّهَ لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ يُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ وَيَغۡفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٍ قَدِيرٌ
40
مجرمان بدانند كه راه فرارى ندارند و باید به سوى خدا بازگردند. «الم تعلم انّ اللّه له ملك السموات والارض»
خداوند نیازى به توبهى بندگان ندارد، چون همهى هستى از آن اوست. «له ملك السماوات والارض»
انسان باید در حالتى میان بیم و امید باشد. «یعذّب من یشاء و یغفر لمن یشاء»
عفو یا عذاب، هردو نمونهاى از قدرت اوست. «یعذّب...یغفر... على كلّشى قدیر»