تَرَىٰ كَثِيرًا مِّنۡهُمۡ يَتَوَلَّوۡنَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْۚ لَبِئۡسَ مَا قَدَّمَتۡ لَهُمۡ أَنفُسُهُمۡ أَن سَخِطَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِمۡ وَفِي ٱلۡعَذَابِ هُمۡ خَـٰلِدُونَ
80
تفسیر نور
بسیارى از آنان (بنىاسرائیل) را مىبینى كه با كافران دوستى مىورزند، (و آنان را سرپرست خود مىگیرند.) چه اعمال بدى از پیش فرستادند (كه در نتیجه،) خداوند بر آنان خشم نموده و در عذاب، همانان جاوید خواهند بود.
نکتهها
در این آیه، دلیل دیگر نفرین شدن بنىاسرائیل بیان شده است كه آنان با كافران، طرح دوستى دائمى و آشكارا داشتند. (كلمهى «تَرى» نشانگر آشكار بودن و كلمهى «یتولّون» نشانگر دائمى بودن آن است)امام باقرعلیه السلام در توضیح این آیه فرمود: این دسته كسانى بودند كه: «یتولّون الملوك الجبّارین و یزیّنون لهم اهوائهم لیصیبوا من دنیاهم» جبّاران را دوست داشتند و اعمال هوسآلود آنان را در نظرشان زیبا جلوه مىدادند تا از دنیایشان بهره گیرند. 158
158) تفسیر نورالثقلین.
پیامها
دوستى با كفّار، عامل خشم وغضب الهى است. «یتولّون الّذین كفروا... سخط اللَّه علیهم» اهل كتاب، سلطه ودوستى كافران را مىپذیرفتند، ولى با مسلمانان كنار نمىآمدند. «یتولّون الّذین كفروا»
خداوند حتّى براى اهل كتاب استقلال مىخواهد و وابستگى و ولایت پذیرى از مشركین را مورد مذمّت قرار مىدهد. «ترى كثیراً منهم یتولّون»
یكى از منكرات مهمّى كه در بنىاسرائیل از آن نهى نمىشد، رابطهى ولائى با كفّار (ومشركان مكّه) بود. «لا یتناهون عن منكر فعلوه... ترى»
هر گناه، مقدّمهى انجام گناهان بزرگتر مىشود. (در آیات قبل سه گناه «عصوا... یعتدون... لایتناهون» مطرح شد و اینها مقدّمه قبول سلطهى كفّار مىشود. «ترى... یتولّون»