وَلَوۡ كَانُواْ يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلنَّبِيِّ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِ مَا ٱتَّخَذُوهُمۡ أَوۡلِيَآءَ وَلَـٰكِنَّ كَثِيرًا مِّنۡهُمۡ فَـٰسِقُونَ
81
تفسیر نور
و اگر به خداوند و پیامبر و آنچه بر او نازل شده ایمان مىآوردند، هرگز آنان (كافران) را (سرپرست و) دوست خود نمىگرفتند، ولى بسیارى از آنان فاسقند.
نکتهها
در معناى این آیه، چند احتمال دادهاند، از جمله:الف: اگر یهود مسلمان مىشدند، كفّاررا ولىّ خود قرار نمىدادند. 159
ب: اگر یهود، به موسىعلیه السلام وتورات ایمان داشتند، هرگز مشركان را ولىّ خود نمىگرفتند. 160
ج: اگر كفّار و مشركان مسلمان مىشدند، یهود آنان را دوست خود انتخاب نمىكرد. 161
ظاهر آیه با توجّه به آیات قبل، احتمال اوّل را تقویت مىكند.
159) تفسیر نمونه.
160) تفسیر روحالمعانى.
161) تفسیر نمونه.
پیامها
ایمان آوردن اهلكتاب، چنان بعید است كه به یك آرزو مىماند. «ولو كانوا یؤمنون...» (كلمهى «لو»، در موردى به كار مىرود كه كار نشدنى باشد، مانند پیرمردى كه بگوید: اگر جوان مىشدم!) كسى كه به خدا و پیامبر ایمان قلبى داشته باشد، حاضر نیست ولایت غیر الهى را بپذیرد. «لو كانوا یؤمنون... مااتّخذوهم اولیاء» (راه رسیدن به استقلال واقعى و رهائى از سلطهى كفّار، ایمان است)
فسق و بىایمانى، سبب پذیرش سلطهى كفّار است. «لو كانوا یؤمنون... ما اتّخذوهم اولیاء»
ایمان، با ولایت كفار سازگار نیست. سلطهپذیر سازشكار، بىدین و فاسق است. «لو كانوا یؤمنون... ولكن كثیراً منهم فاسقون»
فسق، با ایمان در تعارض است. «لو كانوا یؤمنون... ولكن ... فاسقون»