ٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ وَأَنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
98
مَّا عَلَى ٱلرَّسُولِ إِلَّا ٱلۡبَلَـٰغُ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ مَا تُبۡدُونَ وَمَا تَكۡتُمُونَ
99
تفسیر نور
بدانید كه خداوند، سخت كیفر است، وهمانا خداوند آمرزنده مهربان است.
بر پیامبر، جز ابلاغ (احكام الهى) نیست و خداوند، آنچه را آشكار یا كتمان مىكنید مىداند.
نکتهها
اگر این آیه را در ادامهى آیهى قبل بدانیم، مىتوان گفت كه شكستن احترام كعبه و ماههاى حرام و مخالفت با قربانى واحكام حج و بىهدف پنداشتن مناسك حج، عقاب شدید به دنبال دارد، چنانكه احترام كعبه و ماههاى حرام و انجام دادن قربانى و مناسك حج، مغفرت و رحمت الهى را به دنبال دارد. (البتّه مىتوان آیه را به طور مستقل و بدون نظر به آیه قبل معنا كرد كه همان ترجمه مىشود).پیامها
تشویق و تهدید باید در كنار هم باشد. «شدیدالعقاب، غفور رحیم» (انسان باید میان بیم و امید باشد و به خاطر خلاف یا شكستن حُرمت كعبه به كلّى مأیوس نشود و به خاطر رفتار و كردار خوب نیز مغرور نشود) وظیفهى پیامبر، تنها ابلاغ دین است، نه اجبار و تحمیل به آن. «ما على الرّسول الاّ البلاغ»
استقبال یا اعراض مردم، ضررى به پیامبر نمىزند. «ما على الرسول الاّ البلاغ» چنانكه در آیه 20 سورهى آلعمران مىخوانیم: «فان تولّوا فانمّا علیك البلاغ»
چون علم الهى فراگیر است، پس كتمان یا آشكار سازى، نزد او یكسان است. «یعلم ما تبدون و ما تكتمون...»