ٱدۡخُلُوهَا بِسَلَـٰمٍ ذَٰلِكَ يَوۡمُ ٱلۡخُلُودِ
34
ٱدۡخُلُوهَا بِسَلَـٰمٍ ذَٰلِكَ يَوۡمُ ٱلۡخُلُودِ
34
لَهُم مَّا يَشَآءُونَ فِيهَا وَلَدَيۡنَا مَزِيدٌ
35
نعمتهاى دنیا، معمولاً داراى آفاتى است كه در بهشت نیست، از جمله:
1. همراه با دردسر و رنج است، امّا در بهشت هیچ گونه نگرانى و رنجى نیست. «بسلام»
2. موقّت است، ولى بهشت دائمى است. «یوم الخلود»
3. نوع آن محدود است، امّا در بهشت هر چه بخواهند هست. «ما یشاءون»
4. مقدار آن محدود است، امّا در بهشت رو به فزونى است. «لدینا مزید»
دوزخیان با تحقیر به دوزخ افكنده مىشوند، «القیا فى جهنّم»39 ولى بهشتیان مورد استقبال و تحیّت قرار مىگیرند. «أدخلوها بسلام»
خداوند هم قهر دارد، «القیا فى جهنّم» هم مهر. «أدخلوها بسلام»
به دوزخیان فرمان داده مىشود كه نزد خداوند سخنى نگویند، «لاتختصموا لدىّ» ولى خداوند و فرشتگان به اهل بهشت سلام مىكنند. «أدخلوها بسلام»، «سلام قولاً من ربّ رحیم»40
از بهترین نویدها، بشارت به جاودانگى و زوال ناپذیرى نعمتها در بهشت است. «یوم الخلود»
كسى كه در دنیا از هوسها گذشت، در بهشت به آرزوها و خواستههایش مىرسد. «للمتّقین... لهم ما یشاؤن»
دربارهى دوزخیان، خداوند با عدل خود رفتار مىكند، «و ما أنا بظلام للعبید»41 ولى دربارهى بهشتیان، با فضلش عمل مىكند. «و لدینا مزید»
انسان، موجودى بىنهایت طلب است و تنها بىنهایت او را سیراب مىكند. «و لدینا مزید»
لطف خداوند به بهشتیان، فراتر از خواستهها و انتظارات ایشان است. «لهم ما یشاؤن فیها و لدینا مزید»