سوره ذاریات - آیات 47 تا 49 جزء 27 - صفحه 522

    وَٱلسَّمَآءَ بَنَيۡنَـٰهَا بِأَيۡيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ

    47

    وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَـٰهَا فَنِعۡمَ ٱلۡمَـٰهِدُونَ

    48

    وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ

    49

تفسیر نور
و آسمان را با قدرتى وصف‌ناپذیر بنا كردیم، و ما گسترش دهنده‌ایم. وزمین را گسترانیدیم، پس چه نیكو گسترش دهنده‌ایم. و از هر چیز دو زوج آفریدیم، باشد كه یاد كنید و پند گیرید.

نکته‌ها
كلمه «أیْد» هم مى‌تواند جمع «یَد» به معناى دست باشد، همانند آیه «أم لهم أید یبطشون بها»36 و هم مى‌تواند مصدر، به معناى قوّت و قدرت باشد. چنانكه در قرآن از این ریشه، واژه‌هاى مختلفى به معناى تأیید آمده است، مانند: «هو الّذى أیّدك بنصره و بالمؤمنین»37

كلمات «فرش» و «مهد» به معناى گستردن چیزى براى استراحت است.


36) اعراف، 195.

37) انفال، 62.

پیام‌ها
آسمان در حال گسترش است و این گسترش ادامه دارد. «انّا لموسعون»

قانون زوجیّت در همه چیز حاكم است. «من كلّ شى‌ء... زوجین» (زایندگى و استمرار حیات و زندگى، به خاطر زوجیّت است.)

طرح پدیده‌هاى طبیعى در قرآن، به خاطر پندآموزى و غفلت‌زدائى است. «لعلّكم تذكّرون»