أَفَسِحۡرٌ هَـٰذَآ أَمۡ أَنتُمۡ لَا تُبۡصِرُونَ
15
ٱصۡلَوۡهَا فَٱصۡبِرُوٓاْ أَوۡ لَا تَصۡبِرُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡكُمۡ إِنَّمَا تُجۡزَوۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
16
تفسیر نور
پس آیا این (عذاب هم) جادو است؟ آیا شما آن را نمىبینید؟
در آن وارد شوید و بسوزید، پس صبر كنید یا صبر نكنید براى شما یكسان است،جز این نیست كه در برابر آنچه عمل مىكردید، جزا داده مىشوید.
نکتهها
مشركان، همواره به پیامبر تهمت مىزدند كه كار او سحر و جادوست، او عقل ما را مىرباید و بر چشمان ما پردهاى مىافكند تا امورى را به نام معجزه و وحى به ما معرّفى كند، در حالى كه اینها همه بىاساس است. لذا روز قیامت از روى سرزنش و توبیخ به آنان گفته مىشود: آیا این هم سحر و جادوست؟ آیا آتش را نمىبینید و حرارت آن را لمس نمىكنید؟گاهى تكذیب كنندگان با همان تعبیراتى كه در دنیا داشتند توبیخ مىشوند؛ آنها در دنیا مىگفتند كار انبیا سحر است، در آنجا از همان مورد بازخواست مىشوند. «أفسحر هذا» كسانى كه به انبیا مىگفتند: ما را موعظه كنید یا نكنید تفاوتى ندارد. «سواء علینا أ وعظت أم لم تكن من الواعظین»9 در قیامت به آنان گفته مىشود: صبر كنید یا نكنید، تفاوتى ندارد. «فاصبروا اولا تصبروا سواء علیكم»
9) شعراء، 136.
پیامها
در قیامت، تكذیب شدهها را در برابر چشم انسان نمایش مىدهند. «هذه النّار... أفسحر هذا» ریشه تكذیب، نداشتن دید صحیح و بصیرت است. «ویل یومئذ للمكذبین... ام أنتم لاتبصرون»
تكذیب پى در پى، «كنتم بها تكذبون» تحقیر پى در پى را در بر دارد. «یدعّون... أفسحر هذا... لاتبصرون . أصلوها فاصبروا أو لاتصبروا...»
كیفر ورود درامور بیهوده ویاوهها، ورود در دوزخ است. «فى خوض... أصلوها»
كیفرهاى قیامت، عادلانه است و جز نتیجه كار خود انسان نیست. «انّما تجزون ما كنتم تعملون»