در آیه قبل خواندیم كه بعضى، از یاد خدا روى‌گردانند و جز دنیا فكر دیگرى ندارند. این آیه مى‌فرماید: اعراض از كسى كه همه چیز از او و كیفر وپاداش به دست اوست، كمال بى‌خردى است، شما اگر طالب دنیا هم هستید، نباید از او اعراض كنید، زیرا كه دنیا هم از اوست.

عظمت آسمان‌ها از زمین بیشتر است، لذا در قرآن همواره «السّموات» مقدّم بر «الارض» آمده است.

كیفر و پاداش عادلانه، به علم و قدرت نیاز دارد. «للّه ما فى السّموات... لیجزى»

هستى، هدفدار است. «للّه ما فى السّموات... لیجزى...»

پاداش الهى، برتر از عمل نیك انسان است ولى كیفر، بیش از عملِ بد نیست. «الّذین اساءوا بما عملوا... الّذین أحسنوا بالحسنى»

سرنوشت انسان، به دست خود اوست. «بما عملوا... الّذین أحسنوا بالحسنى»