سوره الرحمن - آیات 29 تا 30 جزء 27 - صفحه 532

    يَسۡـَٔلُهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ‌ۚ كُلَّ يَوۡمٍ هُوَ فِي شَأۡنٍ

    29

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

    30

تفسیر نور
هر كه در آسمان‌ها و زمین است، (نیاز خود را) از او درخواست مى‌كند. او هر روز(هر زمان) در شأن و كارى است. پس كدام نعمت پروردگارتان را تكذیب مى‌كنید؟

نکته‌ها
سؤال و درخواست، گاهى به زبان حال است و گاهى به زبان قال. انسان، چه نیازمندى خود به خداوند را به زبان آورد و چه نیاورد، در هر صورت، همواره محتاج خداست.

مراد از «یوم» در آیه، روز نیست، بلكه مطلق زمان است، زیرا خداوند در زمان نمى‌گنجد، بلكه فراتر از زمان است.

در تفسیر آیه «كلّ یوم هو فى شأن»، در حدیث مى‌خوانیم: خداوند هر روز امر جدیدى ایجاد مى‌كند كه قبلاً نبوده است. «من احداث بدیع لم یكن»80

حضرت على‌علیه السلام به مناسبت آیه «كلّ یوم هو شأن» فرمود: هر روز گناهى را مى‌بخشد، غمى را بر طرف مى‌كند، گروهى را بالا و عده‌اى را فرو مى‌آورد.81


80) تفسیر كنز الدقائق.

81) تفسیر برهان.

پیام‌ها
فرشتگان و موجودات آسمانى نیز همچون زمینیان، دست نیاز به سوى خدا دارند. «یسئله من فى السموات و الارض»

كارهاى الهى تقلیدى نیست، بلكه ابتكارى و نوآورانه است. «كلّ یوم هو فى شأن»

نیاز دائمى موجودات، لطف و فیض دائمى خدا را طلب مى‌كند. (او هر لحظه داراى فیضى جدید ومستمر براى آفریده‌ها است.) «یسئله... كلّ یوم هو فى شأن»

چنین نیست كه خداوند، عالم را آفریده و آن را به حال خود رها كرده باشد، بلكه همواره امور هستى را تدبیر و اداره مى‌كند. «كلّ یوم هو فى شأن»