يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَءَامِنُواْ بِرَسُولِهِۦ يُؤۡتِكُمۡ كِفۡلَيۡنِ مِن رَّحۡمَتِهِۦ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ نُورًا تَمۡشُونَ بِهِۦ وَيَغۡفِرۡ لَكُمۡۚ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
28
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَءَامِنُواْ بِرَسُولِهِۦ يُؤۡتِكُمۡ كِفۡلَيۡنِ مِن رَّحۡمَتِهِۦ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ نُورًا تَمۡشُونَ بِهِۦ وَيَغۡفِرۡ لَكُمۡۚ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
28
البتّه مىتوان آیه را مستقل از آیه قبل معنا كرد كه مقصود آن باشد كه مسلمانان، ایمان خود به خدا و رسول را تعمیق بخشند.
ممكن است مقصود از «كفلین من رحمته»، یكى نور باطنى و یكى دیگر مغفرت الهى باشد كه در ادامه آیه آمده است.
همواره باید ایمان خود را عمیقتر كنیم. «آمَنوا... آمِنوا»
هر یك از ایمان وتقوا سهمى از رحمت است. «آمَنوا اتّقوا... كفلین من رحمته»
مؤمن متّقى، هرگز در بنبست قرار نمىگیرد. «آمنوا اتّقوا... یجعل لكم نوراً...»
مؤمن، معصوم از گناه نیست، ولى متّقى است و با سپر تقوا به میدان مىآید. لذا خداوند خطاهاى او را مىبخشد. «اتّقوا اللّه... یغفر لكم و اللّه غفور رحیم»
در دریافت الطاف الهى، سنّ و نژاد و قبیله و ادعا ملاك نیست، ایمان و تقوا ملاك است. «اتّقوا اللّه و آمنوا... یؤتكم كفلین من رحمته»