لِّئَلَّا يَعۡلَمَ أَهۡلُ ٱلۡكِتَـٰبِ أَلَّا يَقۡدِرُونَ عَلَىٰ شَيۡءٍ مِّن فَضۡلِ ٱللَّهِ وَأَنَّ ٱلۡفَضۡلَ بِيَدِ ٱللَّهِ يُؤۡتِيهِ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلۡفَضۡلِ ٱلۡعَظِيمِ
29
لِّئَلَّا يَعۡلَمَ أَهۡلُ ٱلۡكِتَـٰبِ أَلَّا يَقۡدِرُونَ عَلَىٰ شَيۡءٍ مِّن فَضۡلِ ٱللَّهِ وَأَنَّ ٱلۡفَضۡلَ بِيَدِ ٱللَّهِ يُؤۡتِيهِ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلۡفَضۡلِ ٱلۡعَظِيمِ
29
در آیه 54 سوره قصص، خداوند درباره اهل كتابى كه به اسلام ایمان آورند، وعده پاداش دو برابر مىدهد: «أجرهم مرتین»، در این آیات به مسلمانان نیز مىفرماید: اگر اهل تقوا و ایمان به پیامبر اسلامصلى الله علیه وآله باشید، پاداش شما نیز دو برابر است، تا اهل كتاب گمان نكنند كه مسلمانان قادر بر دریافت الطاف الهى نیستند و این الطاف ویژه آنان است.
با توجّه به آیاتى كه در آن «فضل عظیم» به كار رفته است، معلوم مىشود كه فضل بزرگ الهى، هدایت، بهشت، مغفرت، نبوّت، پیروى از رضاى خداوند، داشتن دید و تشخیص صحیح است و درباره نعمتهاى مادّى، این تعبیر نیامده است.
تفضّل الهى وابسته به اراده حكیمانه است، نه تصوّرات ما. «انّ الفضل بید اللّه»
خداى حكیم، افراد ویژه را براى دریافت فضل خود انتخاب مىكند.
«یؤتیه من یشاء»