۞ أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ تَوَلَّوۡاْ قَوۡمًا غَضِبَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِم مَّا هُم مِّنكُمۡ وَلَا مِنۡهُمۡ وَيَحۡلِفُونَ عَلَى ٱلۡكَذِبِ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ
14
۞ أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ تَوَلَّوۡاْ قَوۡمًا غَضِبَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِم مَّا هُم مِّنكُمۡ وَلَا مِنۡهُمۡ وَيَحۡلِفُونَ عَلَى ٱلۡكَذِبِ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ
14
از آنان ياد شده است.
مراد از كسانى كه با گروه مورد غضب واقع شده، طرح دوستى ريختند، منافقان هستند.
2- كسى كه دست خود را از دست پيامبر رحمت جدا كند، در دست غضبشدگان تاريخ مىگذارد. تَوَلَّوْا ... غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ
3- جدا كردن خودى از غير خودى و شناخت دشمن و منافق، لازم است. «ما هُمْ مِنْكُمْ وَ لا مِنْهُمْ»
4- عادت و روش منافقان، توسّل به سوگند دروغ است. «يَحْلِفُونَ عَلَى الْكَذِبِ»
5- منافقان، پيوسته از مقدّسات سوء استفاده مىكنند. «يَحْلِفُونَ»
6- منافقان، آگاهانه دست به خلاف مىزنند. «وَ هُمْ يَعْلَمُونَ»
7- عذاب و كيفر الهى، به خاطر عملكرد بد انسانها است. «ساءَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ»