مَا قَطَعۡتُم مِّن لِّينَةٍ أَوۡ تَرَكۡتُمُوهَا قَآئِمَةً عَلَىٰٓ أُصُولِهَا فَبِإِذۡنِ ٱللَّهِ وَلِيُخۡزِيَ ٱلۡفَـٰسِقِينَ
5
مَا قَطَعۡتُم مِّن لِّينَةٍ أَوۡ تَرَكۡتُمُوهَا قَآئِمَةً عَلَىٰٓ أُصُولِهَا فَبِإِذۡنِ ٱللَّهِ وَلِيُخۡزِيَ ٱلۡفَـٰسِقِينَ
5
اسلام، رزمندگان را از مسموم كردن آب و قطع درختان سرزمین دشمن منع مىكند؛ ولى گاهى به دلیل مزاحمت درخت براى حركت رزمندگان و یا براى ضربه زدن به روحیه كافران پیمان شكن، فرمان قطع درخت صادر مىشود. شاید آیه پاسخى به تردید مسلمانان در صحت عمل خویش یا اشكال یهود نسبت به قطع درختان باشد كه قرآن مىفرماید: این فرمان، از طرف خدا بود.
در شرایطى، تخریب منازل و قطع اشجار لازم است. «یخربون بیوتهم... قطعتم...»
قطع كردن یا نكردن درختان، حدودى دارد كه باید با جواز الهى انجام گیرد. «ما قطعتم... أو تركتم... فباذن اللّه»
فسق و اعتقادات فاسد انسان، در هدر رفتن اموال او اثر دارد. «ما قطعتم... الفاسقین»
كارهاى ایذایى در جبهه مانعى ندارد. «لیخزى الفاسقین»