وَأَقۡسَمُواْ بِٱللَّهِ جَهۡدَ أَيۡمَـٰنِهِمۡ لَئِن جَآءَتۡهُمۡ ءَايَةٌ لَّيُؤۡمِنُنَّ بِهَاۚ قُلۡ إِنَّمَا ٱلۡـَٔايَـٰتُ عِندَ ٱللَّهِ وَمَا يُشۡعِرُكُمۡ أَنَّهَآ إِذَا جَآءَتۡ لَا يُؤۡمِنُونَ
109
تفسیر نور
و با سختترین سوگندهایشان به خدا قسم یاد كردند كه اگر معجزه و نشانهاى برایشان بیاید، قطعاً به آن ایمان خواهند آورد. بگو: معجزات، تنها نزد خداست (و به دست اوست) و چه مىدانید (بلكه ما مىدانیم) كه اگر معجزهاى هم بیاید، (باز هم) آنان ایمان نخواهند آورد.
نکتهها
گروهى از كفّار قریش، نزد پیامبر آمده، گفتند: تو هم مانند موسى و عیسى معجزاتى بیاور تا به تو ایمان آوریم، حضرت پرسید: چه كنم؟ گفتند: كوه صفا را تبدیل به طلا كن، مردگان ما را زنده كن، خدا و فرشتگان را نشانمان بده و آنگاه سوگند یاد كردند كه در این صورت ایمان خواهند آورد. آیه نازل شد كه معجزه دست خداوند است و طبق حكمت انجام مىگیرد، نه هوسهاى مردم. 452معجزه به مقدار اتمام حجّت لازم است، نه به مقدار ارضاى تمایلات هر فرد. بگذریم كه برخى پیشنهادها مثل دیدن خدا خلاف عقل است و چنان نیست كه نظام هستى بازیچهى هوسهاى مشركان باشد.
452) تفاسیر مجمعالبیان و نمونه.
پیامها
مشركین مكّه، «اللّه» را قبول داشتند وبه آن سوگند یاد مىكردند. «أقسموا باللَّه» فریب سوگندهاى دروغین مخالفان را نخورید. «واقسموا باللَّه جهد ایمانهم»
برهانخواهى آرى، تسلیم شدن در برابر هوسها هرگز. «انّما الآیات عنداللَّه»
معجزات پیامبران، به دست خداست. «انّما الآیات عنداللَّه»
لجاجت، درد بى درمانى است كه صاحبان آن، با دیدن هر نوع معجزه، باز هم ایمان نمىآورند. «لایؤمنون»