وَمَا لَكُمۡ أَلَّا تَأۡكُلُواْ مِمَّا ذُكِرَ ٱسۡمُ ٱللَّهِ عَلَيۡهِ وَقَدۡ فَصَّلَ لَكُم مَّا حَرَّمَ عَلَيۡكُمۡ إِلَّا مَا ٱضۡطُرِرۡتُمۡ إِلَيۡهِ وَإِنَّ كَثِيرًا لَّيُضِلُّونَ بِأَهۡوَآئِهِم بِغَيۡرِ عِلۡمٍۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُعۡتَدِينَ
119
هر كس بدون دلیل حلالهاى الهى را بر خود حرام كند باید توبیخ شود. «و ما لكم الاّ تأكلوا...» (گویا بعضى از مسلمانان تحت تأثیر سنّتهاى جاهلى قرار مىگرفتند و حلالهایى را بر خود حرام مىكردند.) خوردن گوشت حیوان هم اگر رنگ الهى داشته باشد حلال، و گرنه حرام است. «ذكر اسم اللَّه»
همهى محرّمات الهى، در مكتب آسمانى اسلام بیان شده است. «و قد فصّل لكم ما حرّم علیكم» 463
اصل و قانون كلّى در خوردنىها، حلال بودن است و هر چه حرام باشد، خداوند بیان مىكند. «فصّل لكم ما حرّم»
احكام اسلام، بنبست ندارد. «الاّ ما اضطررتم الیه»
اضطرار، تكلیف را ساقط مىكند. «الاّ ما اضطررتم الیه»
تكلیفهاى الهى، متناسب با شرایط زمان، مكان و توان انسان است. «الاّ ما اضطررتم الیه»
استفاده از خوردنىهاى حرام، در موارد اضطرارى جایز است. «الاّ ما اضطررتم الیه»
تعیین حلال و حرام، بر پایهى دستورات الهى است. «حرّم علیكم»
جهل و هواپرستى، از عوامل انحراف است. «لیضلّون بأهوائهم بغیر علم»
گمراه ساختن مردم، تجاوز به حقوق جامعه است. «أعلم بالمعتدین»