وَذَرُواْ ظَـٰهِرَ ٱلۡإِثۡمِ وَبَاطِنَهُۥٓۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَكۡسِبُونَ ٱلۡإِثۡمَ سَيُجۡزَوۡنَ بِمَا كَانُواْ يَقۡتَرِفُونَ
120
تفسیر نور
و گناه آشكار و پنهان را رها كنید، همانا كسانى كه مرتكب گناه مىشوند، به زودى كیفر كارهایى را كه مرتكب شدهاند، خواهند دید.
نکتهها
چه در گذشته چه امروز، مردم تنها از گناه آشكار هراس داشته و دارند.بعضى گفتهاند مراد از گناهان پنهان، گناهانى است كه آثار آن پنهان است، مثل غذاهاى حرام كه قساوت قلب مىآورد.
پیامها
گناه، جاذبه وكششى دارد كه باید با ارادهى قاطع، از آن دل كند. «و ذروا ظاهر الاثم و باطنه» اسلام، هم به طهارت ظاهر توجّه دارد، هم باطن، هم باید از گناهان عملى دورى كرد و هم از گناهان قلبى، مانند سوء ظنّ. «ظاهر الاثم و باطنه»
كیفر الهى، براى گناهانى است كه با علم و عمد انجام مىگیرد. «انّ الّذین یكسبون الاثم»
گرچه شیطان وسوسه مىكند، امّا انسان با اراده گناه مىكند. «یكسبون الاثم»
قیامت و كیفر آخرت، دور نیست. «سیجزون»
كیفرهاى الهى، نتیجهى عملكرد خود ماست. «بما كانوا یقترفون»