وَإِذَا جَآءَتۡهُمۡ ءَايَةٌ قَالُواْ لَن نُّؤۡمِنَ حَتَّىٰ نُؤۡتَىٰ مِثۡلَ مَآ أُوتِيَ رُسُلُ ٱللَّهِۘ ٱللَّهُ أَعۡلَمُ حَيۡثُ يَجۡعَلُ رِسَالَتَهُۥ سَيُصِيبُ ٱلَّذِينَ أَجۡرَمُواْ صَغَارٌ عِندَ ٱللَّهِ وَعَذَابٌ شَدِيدُۢ بِمَا كَانُواْ يَمۡكُرُونَ
124
دربارهى جمعى از سران كفر كه در جنگ «بدر» كشته شدند، وعدهى الهى عملى شد و ذلّت به آنان رسید.
سردمداران قدرتمند، به دلیل خود برتربینى، استكبار نموده ودعوت اسلام را نمىپذیرند. «قالوا لن نؤمن حتّى نؤتى مثل ما اوتى» ملاك گزینشهاى الهى، علم او به شایستگىهاست. «اللَّه أعلم»
نتیجهى استكبار در برابر حقّ، ذلّت و خوارى است. «لن نؤمن... سیصیب الّذین اجرموا صغار عند اللّه»