قَدۡ خَسِرَ ٱلَّذِينَ قَتَلُوٓاْ أَوۡلَـٰدَهُمۡ سَفَهَۢا بِغَيۡرِ عِلۡمٍ وَحَرَّمُواْ مَا رَزَقَهُمُ ٱللَّهُ ٱفۡتِرَآءً عَلَى ٱللَّهِۚ قَدۡ ضَلُّواْ وَمَا كَانُواْ مُهۡتَدِينَ
140
تفسیر نور
به یقین زیان كردند كسانى كه فرزندان خود را سفیهانه و از روى جهل كشتند، و آنچه را خداوند روزى آنان ساخته بود با افترا بر خدا حرام كردند، آنان گمراه شدند و هدایت یافته نبودند.
نکتهها
ابن عباس از بزرگان صدر اسلام مىگوید: هر كه مىخواهد میزان جهالت اقوام دوران جاهلى را بداند، همین آیات سورهى انعام كه بیانگر خرافات و اعتقادات بىاساس مشركان است، را بخواند. 489جاهلان عرب، به گمان تقرّب به بتها، یا به جهت حفظ آبرو، دختران خود را گاهى قربانى بتها یا زنده به گور مىكردند.
489) تفسیر نمونه.
پیامها
جهالت و سفاهت، عامل خسارت است. (خسارتهایى چون: از دست دادن فرزند، از دست دادن عاطفه، فقدان نعمتهاى حلال، كسب دوزخ و كیفر الهى). «قد خَسر» خسارت واقعى، فدا شدن انسان در راه باطل است. (چه قربانى بت شدن، چه فداى خیال و غیرت نابجا) «قد خَسر»
تحریم نابجاى حلالها، افترا بر خداوند است. «وحرّموا ما رزقهم اللَّه افتراء»
انجام هر كارى و تحریم هر چیزى، یا دلیل شرعى مىخواهد یا عقلى. «بغیر علم افتراء على اللَّه»
با خرافات، با شدیدترین وجه مقابله وبرخورد كنیم. «قد خسر، سفهاً بغیر علم، افتراء، ضلّوا، ما كانوا مهتدین»