وَمِنَ ٱلۡأَنۡعَـٰمِ حَمُولَةً وَفَرۡشًاۚ كُلُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ وَلَا تَتَّبِعُواْ خُطُوَٰتِ ٱلشَّيۡطَـٰنِۚ إِنَّهُۥ لَكُمۡ عَدُوٌّ مُّبِينٌ
142
تفسیر نور
و بعضى از چهارپایان باركش و بعضى غیر باركش و مثل فرش (به زمین نزدیك)اند (و یا از كرك و پشم آنها براى فرش استفاده مىشود) از آنچه خداوند روزى شما ساخته بخورید و از گامهاى (وسوسهانگیز) شیطان پیروى نكنید، چرا كه او دشمن آشكار شماست.
نکتهها
در آیهى قبل به نعمتهاى خداوند در محصولات كشاورزى اشاره شده و در اینجا به دامدارى و انواع بهرههایى كه انسان از حیوانات مىبرد.مراد از كلمه «فَرش»، چهارپایانى مثل گوسفند است كه به خاطر نزدیكى بدنشان به زمین، به منزله فرش هستند، یا اینكه از پشم و كرك و موى آنها فرش مىبافند.
بیشتر مفسّران، كلمهى «حَمولَة» را به معناى حیوانات باربر دانستهاند، و «فَرش» را حیوانات غیر باربر معنا كردهاند.
پیامها
هستى و آفریدههایش، مسخّر انسان است. «حمولة و فرشاً» قانون كلى در حیوانات، حلال بودن مصرف آنهاست، مگر آنكه دلیلى بر حرمت باشد. «كلوا ممّا رزقكم اللّه»
تحریم حلالها، از گامهاى شیطانى است. «كلوا... و لاتتّبعوا خطوات الشیطان»
تنها توصیه به خامخوارى كه امروز در میان گروه كثیرى رواج دارد و نهى از مصرف گوشت، ممنوع است. «و من الانعام... كلوا ممّا رزقكم اللَّه»
نسبت به خوردنىها باید مواظب باشیم. «كلوا... و لاتتّبعوا» چنانكه اوّلین اهرم شیطان براى گمراه كردن حضرت آدم، غذا بود.
سر سفرهى خداوند، از دشمن او پیروى نكنیم. «كلوا ممّا رزقكم اللَّه و لاتتّبعوا خطوات الشّیطان»
سیاست شیطان، انحراف تدریجى است، نه دفعى. «خطوات الشّیطان»