فَإِن كَذَّبُوكَ فَقُل رَّبُّكُمۡ ذُو رَحۡمَةٍ وَٰسِعَةٍ وَلَا يُرَدُّ بَأۡسُهُۥ عَنِ ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ
147
تفسیر نور
(اى پیامبر!) اگر تو را تكذیب كردند پس بگو: پروردگارتان داراى رحمت گسترده است (امّا) عذاب او از قوم تبهكار، دفع نمىشود.
پیامها
رهبر باید آمادهى شنیدن تكذیب و تهمت از سوى برخى مردم باشد. «فان كذّبوك فقل...» با تكذیب كنندگان، باید برخوردى خیرخواهانه كرد و اگر تأثیر نداشت، از تهدید استفاده شود. «ذو رحمة - لا یردّ بأسه»
مربّى باید دریاى رحمت باشد. «ربّكم ذو رحمة»
بیم و امید، در كنار هم كارساز است. «ذورحمة، بأسه»
درهاى رحمت الهى حتّى به روى مخالفان هم بسته نیست. «فان كذّبوك ربّكم ذورحمة»
رحمت خداوند، پیش از قهر اوست. «ذو رحمة... بأسه»
گستردگى رحمت الهى، مانع كیفر كردن او نیست. «ربّكم ذو رحمة... و لایردّ بأسه» هرچند كیفر او نیز در مسیر تربیت انسان و از رحمت و ربوبیّت او سرچشمه مىگیرد.