وَأَنَّ هَـٰذَا صِرَٰطِي مُسۡتَقِيمًا فَٱتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُواْ ٱلسُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمۡ عَن سَبِيلِهِۦۚ ذَٰلِكُمۡ وَصَّىٰكُم بِهِۦ لَعَلَّكُمۡ تَتَّقُونَ
153
وَأَنَّ هَـٰذَا صِرَٰطِي مُسۡتَقِيمًا فَٱتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُواْ ٱلسُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمۡ عَن سَبِيلِهِۦۚ ذَٰلِكُمۡ وَصَّىٰكُم بِهِۦ لَعَلَّكُمۡ تَتَّقُونَ
153
در پایان سه آیهى اخیر، سه تعبیر مختلف آمده است:
در پایان آیه 151 كه نهى از شرك و قتل و فحشا است. «لعلّكم تعقلون» آمده است، یعنى زشتى این امور با اندكى تعقّل و فكر، براى همه روشن مىشود.
در آیهى 152 كه به حفظ مال یتیم و رعایت قسط و عدل و وفاى به عهد فرمان مىدهد، تعبیر «لعلّكم تذكّرون» آمده، یعنى خوبى عدالت را فطرت و نهاد هركس مىپذیرد، تنها باید تذكّر داد.
در این آیه نیز كه پیروى از دستورهاى خداست، «لعلّكم تتّقون» آمده، یعنى تقوا همان گام نهادن در راه اطاعت و فرمان الهى است.
آنگونه كه «نور» یكى است و «ظلمات» متعدّد، راه مستقیم یكى است و راههاى انحرافى متعدّد. («صراط» مفرد آمده ولى «سُبل» جمع)
در روایات مىخوانیم كه مصداق عینى راه مستقیم، رسول خداصلى الله علیه وآله و امامان معصومعلیهم السلام از اهلبیت او هستند. 517
517) تفسیر نورالثقلین.
عمل به احكام الهى، سبب وحدت است و به سراغ احكام غیر الهى رفتن، مایهى تفرقه مىباشد. «صراطى مستقیماً فاتّبعوه و لا تتّبعوا السبل فتفرّق بكم عن سبیله»
شاید بتوان با توجّه به پایان سه آیهى اخیر، چنین نتیجه گرفت كه مراحل رشد و كمال انسان عبارت است از: تعقّل، «لعلّكم تعقلون»، تذكّر، «لعلّكم تذكّرون» و تقوا. «لعلّكم تتّقون»
این پایگاه متعلق به مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن می باشد