ثُمَّ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَـٰبَ تَمَامًا عَلَى ٱلَّذِيٓ أَحۡسَنَ وَتَفۡصِيلًا لِّكُلِّ شَيۡءٍ وَهُدًى وَرَحۡمَةً لَّعَلَّهُم بِلِقَآءِ رَبِّهِمۡ يُؤۡمِنُونَ
154
تفسیر نور
سپس به موسى، كتاب (تورات) دادیم تا بر كسى كه نیكوكار بوده (نعمت خود را) تمام كنیم، و (این كتاب) بیانگر همهى مسائل و وسیله هدایت و رحمت باشد، شاید مردم به دیدار پروردگارشان ایمان بیآورند.
نکتهها
میان قرآن و تورات، شباهتهاى فراوانى است. در انجیل، تكیه بر مواعظ است و در زبور، تكیه بر دعاست، ولى از نظر قوانین، شباهت تورات به قرآن بیشتر است. از این رو به تورات، امام گفته شده است. «و من قبله كتاب موسى اماماً» 518 در این آیه هم تورات، رحمت، هدایت و بیانگر هر چیز معرّفى شده است.518) هود، 17.
پیامها
هر كتاب آسمانى نسبت به زمان خودش، كامل است. «تماماً» تنها نیكوكاران و نیكواندیشان، پیامهاى كتب آسمانى و قوانین الهى را بهتر مىگیرند. «على الّذى أحسن»
همهى نیازهاى انسان براى رسیدن به تكامل، در كتب آسمانى آمده است. «تفصیلاً لكلّ شىء»
كتاب آسمانى در مسیر هدایت انسان و رحمت الهى است. «هدى و رحمة»
یكى از مقاصد كتب آسمانى و پیامبران الهى، ایمان انسان به قیامت است. «لعلّهم بلقاء ربّهم یؤمنون»