بَلۡ بَدَا لَهُم مَّا كَانُواْ يُخۡفُونَ مِن قَبۡلُ وَلَوۡ رُدُّواْ لَعَادُواْ لِمَا نُهُواْ عَنۡهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَـٰذِبُونَ
28
بَلۡ بَدَا لَهُم مَّا كَانُواْ يُخۡفُونَ مِن قَبۡلُ وَلَوۡ رُدُّواْ لَعَادُواْ لِمَا نُهُواْ عَنۡهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَـٰذِبُونَ
28
برگشتن از آخرت به دنیا، محال است. «و لو ردّوا»
بعضى هرگز امیدى به خوب شدن و اصلاحشان نیست و با فرصت دادن (كه خودشان خواستار آنند) باز هم همانند كه بودند. «لو ردّوا لعادوا»
(آرى انسان بارها در دنیا به هنگام برخورد با شداید و تلخىها، تصمیمهایى مىگیرد، ولى چون به آسایش رسید، همه چیز را فراموش مىكند).
وقتى دروغگویى خصلت انسان شد، در قیامت هم دروغ مىگوید. «و انّهم لكاذبون» چنانكه در آیه 23 خواندیم كه مشركین در قیامت به دروغ قسم مىخورند و مىگویند: «واللَّه ربّنا ما كنّا مشركین»