وَهُوَ ٱللَّهُ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَفِي ٱلۡأَرۡضِ يَعۡلَمُ سِرَّكُمۡ وَجَهۡرَكُمۡ وَيَعۡلَمُ مَا تَكۡسِبُونَ
3وَهُوَ ٱللَّهُ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَفِي ٱلۡأَرۡضِ يَعۡلَمُ سِرَّكُمۡ وَجَهۡرَكُمۡ وَيَعۡلَمُ مَا تَكۡسِبُونَ
3امام صادقعلیه السلام درباره این آیه فرمود: او به تمام مخلوقات از نظر علم و قدرت و سلطه و حاكمیّت احاطه دارد. 236
خداوند چون حاكم است، آگاه است. «هو اللَّه فى السموات و فى الارض یعلم...»
آشكار و نهان انسان نزد خداوند یكسان است. 237 «یعلم سرّكم و جهركم»
ایمان به احاطه علمى خداوند، هم انگیزه براى كار نیك است و هم بازدارنده از كار بد. «یعلم سرّكم و جهركم»
خداوند، از آیندهى كارهاى انسان آگاه است. «و یعلم ما تكسبون»