وَهُوَ ٱللَّهُ فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَفِي ٱلۡأَرۡضِ يَعۡلَمُ سِرَّكُمۡ وَجَهۡرَكُمۡ وَيَعۡلَمُ مَا تَكۡسِبُونَ
3
وَهُوَ ٱللَّهُ فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَفِي ٱلۡأَرۡضِ يَعۡلَمُ سِرَّكُمۡ وَجَهۡرَكُمۡ وَيَعۡلَمُ مَا تَكۡسِبُونَ
3
امام صادقعلیه السلام درباره این آیه فرمود: او به تمام مخلوقات از نظر علم و قدرت و سلطه و حاكمیّت احاطه دارد. 236
خداوند چون حاكم است، آگاه است. «هو اللَّه فى السموات و فى الارض یعلم...»
آشكار و نهان انسان نزد خداوند یكسان است. 237 «یعلم سرّكم و جهركم»
ایمان به احاطه علمى خداوند، هم انگیزه براى كار نیك است و هم بازدارنده از كار بد. «یعلم سرّكم و جهركم»
خداوند، از آیندهى كارهاى انسان آگاه است. «و یعلم ما تكسبون»