وَمَا تَأۡتِيهِم مِّنۡ ءَايَةٍ مِّنۡ ءَايَـٰتِ رَبِّهِمۡ إِلَّا كَانُواْ عَنۡهَا مُعۡرِضِينَ
4
فَقَدۡ كَذَّبُواْ بِٱلۡحَقِّ لَمَّا جَآءَهُمۡ فَسَوۡفَ يَأۡتِيهِمۡ أَنۢبَـٰٓؤُاْ مَا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
5
تفسیر نور
و هیچ نشانه و آیهاى از نشانههاى پروردگارشان براى آنها نمىآمد، جز آنكه (به جاى تصدیق و ایمان) از آن اعراض مىكردند.
پس همین كهحقّ براى آنان آمد، آن را تكذیب كردند، پس به زودى خبرهاى مهم (و تلخ دربارهى كیفر) آنچه را به مسخره مىگرفتند به سراغشان خواهد آمد.
نکتهها
شاید مراد از «خبرهاى بزرگ» در آیه، خبر فتح مكّه یا شكست مشركین در جنگ بدر و امثال آن باشد. 238238) تفسیر مراغى.
پیامها
براى لجبازان، نوع دلیل و آیه تفاوتى ندارد، آنها همه را رد مىكنند. «آیة من آیات ربّهم» لجوجان و كافران، حاضر به شنیدن و تفكّر و تحقیق كردن نیستند، همین كه حقى آمد، تكذیب مىكنند. «فقد كَذّبوا بالحقّ لمّا جاءهم»
هم باید به مؤمنان دلگرمى داد كه راهشان حقّ است، «بالحق»و هم كافران را تهدید كرد كه خبرهاى تلخ برایتان خواهد آمد.«فسوف یأتیهم»
استهزا، شیوهى همیشگى كفّار است. «كانوا به یستهزءون»
سقوط انسان سه مرحله دارد: اعراض، تكذیب و استهزا. در این دو آیه به هر سه مورد اشاره شده است. «معرضین - كذّبوا یستهزءون»