قَدۡ نَعۡلَمُ إِنَّهُۥ لَيَحۡزُنُكَ ٱلَّذِي يَقُولُونَ فَإِنَّهُمۡ لَا يُكَذِّبُونَكَ وَلَـٰكِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ يَجۡحَدُونَ
33
قَدۡ نَعۡلَمُ إِنَّهُۥ لَيَحۡزُنُكَ ٱلَّذِي يَقُولُونَ فَإِنَّهُمۡ لَا يُكَذِّبُونَكَ وَلَـٰكِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ يَجۡحَدُونَ
33
امام صادقعلیه السلام دربارهى «لا یكذّبونك» فرمود: یعنى آنان نمىتوانند گفتار و مدّعاى تو را ابطال كنند. 300
خداوند به حالات درونى انسان آگاه است. «قد نعلم انّه لیحزنك»
تكذیب پیامبر، تكذیب خداست، همانگونه كه بیعت با پیامبر، بیعت با خداوند است. «لایكذّبونك ولكن الظالمین بایات اللَّه یجحدون»
با توجّه به مشكلات و تكذیب و جسارتهاى بزرگتر به دیگران، مشكل خود را آسان بدانیم. «لایكذّبونك... بآیات اللَّه یجحدون»
مخالفان رسول خدا، با مكتب طرفند، نه با شخص. «لایكذّبونك... بآیات اللّه یجحدون»
تكذیب آیات الهى، هم ظلم به خود است، هم ظلم به رسول اللّه، هم ظلم به مكتب و هم ظلم به نسلهاى بعد. «ولكنّ الظالمین بآیات اللّه یجحدون»