قُلۡ أَرَءَيۡتَكُمۡ إِنۡ أَتَىٰكُمۡ عَذَابُ ٱللَّهِ أَوۡ أَتَتۡكُمُ ٱلسَّاعَةُ أَغَيۡرَ ٱللَّهِ تَدۡعُونَ إِن كُنتُمۡ صَـٰدِقِينَ
40
قُلۡ أَرَءَيۡتَكُمۡ إِنۡ أَتَىٰكُمۡ عَذَابُ ٱللَّهِ أَوۡ أَتَتۡكُمُ ٱلسَّاعَةُ أَغَيۡرَ ٱللَّهِ تَدۡعُونَ إِن كُنتُمۡ صَـٰدِقِينَ
40
تجربه نشان مىدهد كه در همهى انسانها (گرچه به ظاهر كفر ورزند،) فطرت خداجویى هست و به هنگام حوادث در انسان جلوه مىكند و پیامبر اكرمصلى الله علیه وآله مأمور است مردم را به این فطرت خفته توجّه دهد. «قل أرایتكم...»
هنگام حوادث وسختىها، پردهها كنار رفته وانسان فقط به خدا توجّه مىكند و توجّه نكردن به معبودهاى دیگر، نشانهى پوچى آنهاست. «أغیر اللَّه تدعون»