فَلَوۡلَآ إِذۡ جَآءَهُم بَأۡسُنَا تَضَرَّعُواْ وَلَـٰكِن قَسَتۡ قُلُوبُهُمۡ وَزَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيۡطَـٰنُ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
43
تفسیر نور
پس چرا هنگامى كه ناگوارىهاى ما به آنان رسید، توبه و زارى نكردند؟ آرى (حقیقت آن است كه) دلهاى آنان سنگ و سخت شده و شیطان كارهایى را كه مىكردند، برایشان زیبا جلوه داده است.
پیامها
تضرّع به درگاه خداوند، سبب رشد و قرب به او و ترك آن نشانهى سنگدلى و فریفتگى است. «فلولا... تضرّعوا» انسان فطرتاً زیبایى را دوست دارد تا آنجا كه شیطان نیز از همین غریزه، او را اغفال مىكند. «زیّن لهم الشیطان»
براى لجوجان، نه تبلیغ مؤثّر است، نه تنبیه. «قست قلوبهم»
ریشهى غرور و ترك تضرّع، مفتون شدن به تزیینات شیطانى است. «فلولا... تضرّعوا... زیّن لهم الشیطان»