قُل لَّوۡ أَنَّ عِندِي مَا تَسۡتَعۡجِلُونَ بِهِۦ لَقُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ بَيۡنِي وَبَيۡنَكُمۡ وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِٱلظَّـٰلِمِينَ
58
قُل لَّوۡ أَنَّ عِندِي مَا تَسۡتَعۡجِلُونَ بِهِۦ لَقُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ بَيۡنِي وَبَيۡنَكُمۡ وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِٱلظَّـٰلِمِينَ
58
كیفرها به دست خداوند است، امّا اگر او به درخواست كفّار در عذاب خود عجله كند، هیچكس باقى نمىماند. «لقضى الامر» چنانكه در آیه 11 سورهى یونس آمده است: «ولو یُعجّل اللّه للنّاس الشّر استعجالهم بالخیر لقضى الیهم أجلهم»
خدا طبق حكمت وسنّت خود، به ظالمان مهلت مىدهد. «قل لو ان عندى ماتستعجلون به لقضى... واللَّهاعلم بالظالمین»
تأخیر در قهر و عذاب الهى سبب نشود كه كافران خیال كنند كفرشان از یاد رفته است. «واللَّه اعلم بالظالمین»
اعراض از ایمان و عجله در عذاب، ظلم است. «بالظالمین»