وَمَا عَلَى ٱلَّذِينَ يَتَّقُونَ مِنۡ حِسَابِهِم مِّن شَيۡءٍ وَلَـٰكِن ذِكۡرَىٰ لَعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ
69
وَمَا عَلَى ٱلَّذِينَ يَتَّقُونَ مِنۡ حِسَابِهِم مِّن شَيۡءٍ وَلَـٰكِن ذِكۡرَىٰ لَعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ
69
شركت در جلسهى اهلگناه به قصد نهى از منكر وارشاد، مانعى ندارد، البتّه براى آنان كه با تقوا و نفوذ ناپذیرند، وگرنه بسیارى براى نجات غریق مىروند و خود غرق مىشوند.
شد غلامى كه آب جو آرد آب جو آمد غلام ببرد
تقوا وسیلهى حفاظت و بیمهى انسان در مقابل گناه است. (مثل لباس ضد حریق، براى مأموران آتش نشانى) «و ما على الّذین یتّقون»
از همنشینى با یاوهسرایان پرهیز كنیم وسخنانشان را استماع نكنیم، ولى اگر به ناچار چیزى به گوش ما، رسید مانعى ندارد. «ما على الّذین یتّقون... من شىء»
علاوه بر تقواى خود، باید به فكر متّقى كردن دیگران نیز باشیم. «و لكن ذكرى لعلّهم یتّقون»