وَهُوَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِٱلۡحَقِّ وَيَوۡمَ يَقُولُ كُن فَيَكُونُۚ قَوۡلُهُ ٱلۡحَقُّۚ وَلَهُ ٱلۡمُلۡكُ يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِۚ عَـٰلِمُ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِۚ وَهُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡخَبِيرُ
73
وَهُوَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِٱلۡحَقِّ وَيَوۡمَ يَقُولُ كُن فَيَكُونُۚ قَوۡلُهُ ٱلۡحَقُّۚ وَلَهُ ٱلۡمُلۡكُ يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِۚ عَـٰلِمُ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِۚ وَهُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡخَبِيرُ
73
اگر در آیات قبل، سخن از تسلیم بودن در برابر خدا و اقامهى نماز بود، اینجا علّت آن ذكر شده كه آفرینش به دست اوست، او آگاه و حكیم است و از هر چیز با خبر است.
امام صادقعلیه السلام دربارهى «عالم الغیب و الشهادة» فرمودند: غیب آن است كه هنوز نیامده و شهادت آنچه كه بوده است مىباشد. 387
براى ارادهى خداوند، هیچ مانعى نیست. «كن فیكون»
غیب و شهود، نهان و آشكار، براى خداوند یكسان است. «عالم الغیب و الشهادة»
مبناى حكومت الهى بر حكمت و علم است. «له الملك ... و هو الحكیم الخبیر»
در قیامت، جلوه و نمود قدرت الهى بر همه آشكار مىشود، چون آنجا اسباب و وسائل كارساز نیست. «له الملك»