رَبَّنَا لَا تَجۡعَلۡنَا فِتۡنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ وَٱغۡفِرۡ لَنَا رَبَّنَآ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
5
رَبَّنَا لَا تَجۡعَلۡنَا فِتۡنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ وَٱغۡفِرۡ لَنَا رَبَّنَآ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
5
آزار مسلمانان، آزمایشى براى كفّار است تا خباثت و عناد خود را اظهار كنند، به سلطه خود مغرور شوند و قدرت خود را نشانه حقانیّت خود بدانند.
در آیات قبل سخن از برائت و قاطعیّت و پرهیز از دوستى با كفّار بود، این آیه در قالب دعا مطالب آیات قبل را تأكید مىكند كه پروردگارا ما ابزار دست مخالفان نشویم.
مسلمانان در تمام موارد حتى در قراردادهاى اقتصادى، نظامى و فرهنگى نباید به شیوهاى عمل كنند كه مورد سوء استفاده كفّار قرار گیرند و راه فشار و سلطه كفّار را به روى خود بُگشایند. «لاتجعلنا فتنة للذین كفروا»
دین و سیاست در كنار هم هستند، برائت از كفّار، در كنار طلب مغفرت از خدا. یك دعا رنگ سیاسى دارد و دعاى دیگر رنگ معنوى. «ربّنا لاتجعلنا... و اغفرلنا»
به درگاه كسى رو كنیم كه هم توانمند است و هم حكیم. «ربّنا... انّك أنت العزیز الحكیم»
ابزار دست كفّار قرار نگرفتن، رمز عزّت است. «لاتجعلنا فتنةً... أنت العزیز»
رفتار بسیارى از قدرتمندان حكیمانه نیست، ولى خداوند هم قدرتمند شكستناپذیر است و هم حكیم. «أنت العزیز الحكیم»