إِنَّمَا يَنۡهَىٰكُمُ ٱللَّهُ عَنِ ٱلَّذِينَ قَـٰتَلُوكُمۡ فِي ٱلدِّينِ وَأَخۡرَجُوكُم مِّن دِيَـٰرِكُمۡ وَظَـٰهَرُواْ عَلَىٰٓ إِخۡرَاجِكُمۡ أَن تَوَلَّوۡهُمۡۚ وَمَن يَتَوَلَّهُمۡ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ
9
إِنَّمَا يَنۡهَىٰكُمُ ٱللَّهُ عَنِ ٱلَّذِينَ قَـٰتَلُوكُمۡ فِي ٱلدِّينِ وَأَخۡرَجُوكُم مِّن دِيَـٰرِكُمۡ وَظَـٰهَرُواْ عَلَىٰٓ إِخۡرَاجِكُمۡ أَن تَوَلَّوۡهُمۡۚ وَمَن يَتَوَلَّهُمۡ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّـٰلِمُونَ
9
با این كه مفهوم این آیه در محتواى آیه قبل بود لیكن براى شفاف بودن روابط، خداوند جداگانه مسئله را طرح كرد.
حتّى اگر مظلوم شدید، دوستى با كفّار را قطع كنید نه آن كه دست از نیكى بردارید. (نهى از دوستى است نه چیز دیگر). «ینهاكم... ان تولّوهم»
تجاوز به سرزمین دیگران و بیرون راندن افراد از وطن خود، ممنوع است و مىتوان با این زورگویان، به عنوان جهاد اسلامى مبارزه كرد. «انما ینهاكم عن الّذین... اخرجوكم من دیاركم»
به اسم نوع دوستى و انسان دوستى، مسالمت با كفّار حربى ممنوع است. «و من یتولهم فاولئك هم الظالمون»