قُلۡ إِنَّ ٱلۡمَوۡتَ ٱلَّذِي تَفِرُّونَ مِنۡهُ فَإِنَّهُۥ مُلَٰقِيكُمۡۖ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَىٰ عَٰلِمِ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
8قُلۡ إِنَّ ٱلۡمَوۡتَ ٱلَّذِي تَفِرُّونَ مِنۡهُ فَإِنَّهُۥ مُلَٰقِيكُمۡۖ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَىٰ عَٰلِمِ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
8ایمان و باور به این كه در قیامت دوباره زنده شده و حضور خواهیم یافت و جرمها كشف خواهد شد، بهترین عامل براى رعایت تقوا در دنیا است. «فینبّئكم»
بین مرگ و قیامت، فاصله زیادى است. «فانّه ملاقیكم ثمّ تردّون» («ثمّ» براى تأخیر به كار مىرود.)
علم خداوند نسبت به حاضر و غایب و ظاهر و باطن یكسان است. «عالم الغیب و الشهادة»
مجرم باید ابتدا از جرم خود آگاه شود، سپس به كیفر برسد. «فینبّئكم بما كنتم تعملون»