«قریه» به معناى محل اجتماع مردم براى سكونت است، خواه شهر باشد یا روستا. «عتت» از «عُتو» به معناى سرپیچى است. «وَبال» به معناى شدّت و سنگینى است و مراد عذاب سخت است.

در آیات قبل دستوراتى پیرامون حقوق همسر و فرزند حتّى در ایام جدایى مطرح شد، این آیه مى‌فرماید: عمل به دستورات را جدّى بگیرید كه تخلّف از فرمان خدا و رسول كیفرى سخت در پى دارد و نمونه‌هاى بسیارى از این كیفر را مى‌توان در طول تاریخ مشاهده نمود.

تاریخ و گذشتگان، آئینه‌اى براى آیندگان است. «و كایّن من قریة...»

سنّت خداوند بر كیفر سخت كسانى است كه از فرمان خدا و رسول سرپیچى مى‌كنند. «و كایّن من قریة عتت...»

تخلّف از فرمان انبیا، تخلّف از فرمان خداست. «عتت عن امر ربّها و رسله»

عذاب دنیا، هرچه هم شدید باشد، به اندازه چشیدنى بیش نیست. عذاب مهمّ در قیامت است. «عذبناها... فذاقت وبال امرها»

سرانجام سرپیچى از فرمان خدا و رسول، خسارت است. «عاقبة امرها خسراً»

به كامیابى‌هاى زودگذر نیندیشیم، پایان كار را در نظر بگیریم. «عاقبة امرها خُسراً»