ثُمَّ بَعَثۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِم مُّوسَىٰ بِـَٔايَـٰتِنَآ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَمَلَإِيْهِۦ فَظَلَمُواْ بِهَا فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلۡمُفۡسِدِينَ
103
تفسیر نور
سپس موسى را پس از آن پیامبران پیشین، همراه با آیات و معجزات خود به سوى فرعون و سران (قوم) او مبعوث كردیم، امّا آنان به آیات ما ستم كردند (و كفر ورزیدند)، پس بنگر كه پایان كار مفسدان چگونه است؟!
نکتهها
این سوره، اوّلین سورهى مكّى است كه داستان موسى را مطرح كرده است. نام حضرت موسى 136 بار در قرآن آمده و نام هیچ كس دیگر به این تعداد ذكر نشده است. به گفتهى تفسیرالمیزان، قرآن براى هیچ پیامبرى به اندازهى حضرت موسى معجزه نقل نكرده است.داستان حضرت موسى علیه السلام در قرآن را مىتوان به پنج مرحله تقسیم كرد:
دوران تولّد و كودكى.
فرار از مصر به مَدیَن و ماندن نزد حضرت شعیب علیه السلام.
بعثت و برخوردهایش با فرعون.
نجات او و قومش از سلطهى فرعون و بازگشت به صحراى سینا.
برخوردهاى او با قوم بنىاسرائیل.
پیامها
حضرت موسى پس از حضرت نوح، هود، صالح، لوط و شعیب علیهم السلام آن هم با فاصله و مدّت زمان طولانى مبعوث شد. «ثمّ بعثنا من بعدهم» یكى از فلسفههاى بعثت پیامبران، مبارزه با طاغوت است. «الى فرعون وملأه»
براى اصلاح جامعه، باید به سراغ مهرههاى اصلى رفت و آب را از سرچشمه صاف كرد. «الى فرعون و ملائه»
تكذیب پیامبران و آیات الهى، از مصادیق ظلم است. «فظلموا بها»
تاریخ را تحلیل كنیم و از آن عبرت بگیریم. «فانظر»
مهم، فرجام و عاقبت كار است، نه جلوههاى زودگذر. «عاقبة المفسدین»
ایمان، جامعه را اصلاح مىكند و كفر و الحاد، آن را به فساد مىكشد. «المفسدین»
وقتى به جاى دین خدا، طاغوت در جامعه حاكم شود، براى حفظ و تقویت خود به هر فسادى دست مىزند. «المفسدین»