وَمَا تَنقِمُ مِنَّآ إِلَّآ أَنۡ ءَامَنَّا بِـَٔايَـٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَآءَتۡنَاۚ رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرًا وَتَوَفَّنَا مُسۡلِمِينَ
126
وَمَا تَنقِمُ مِنَّآ إِلَّآ أَنۡ ءَامَنَّا بِـَٔايَـٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَآءَتۡنَاۚ رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرًا وَتَوَفَّنَا مُسۡلِمِينَ
126
امام صادق علیه السلام فرمود: كسى كه خود را برتر از دیگران بداند مستكبر است. به حضرت گفتند: گاهى انسان به دلیل آنكه دیگران مشغول گناهند و او گناه نمىكند خود را برتر مىداند! حضرت فرمودند: شاید او توبه كرده و بخشیده شده است، ولى تو خبر ندارى و هنوز او را چنان مىبینى. مگر داستان ساحران را نشنیدهاى كه با انگیزهى شكست موسى آمدند، ولى توبه كرده و هدایت شدند و پایان خوبى داشتند. 225
ایمانى ارزش دارد كه براساس برهان و پس از دیدن نشانههاى حقیقت باشد. «آمنّا بآیات ربّنا لمّا جائتنا»
طاغوتها با فكر و عقیدهى توحیدى مخالفند، نه با آدمها. «الاّ أن آمنّا»
نشانهى مؤمنان راستین، آرامش، مقاومت، صراحت، شجاعت، تضرّع و دعا بخصوص در هنگام سختىهاست. «آمنّا... ربّنا افرغ علینا صبراً»
در دعا به ربوبیّت خداوند متوسّل شویم. «ربّنا»
بهترین شیوه در برابر تهدید طاغوتها، دعا و توكّل بر خدا و حفظ ایمان و پایدارى است. «ربّنا أفرغ علینا صبراً و توفّنا مسلمین»
وقتى تهدیدها سنگین باشد، صبر و مقاومت بیشترى هم مىطلبد. ساحران گفتند: «أفرغ علینا صبراً» یعنى دل ما را پر از صبر كن ونگفتند: «أنزل علینا»
حسن عاقبت، نیاز به دعا، استمداد وتوفیق الهى دارد. «ربّنا... توفّنا مسلمین»