وَقَالَ ٱلۡمَلَأُ مِن قَوۡمِ فِرۡعَوۡنَ أَتَذَرُ مُوسَىٰ وَقَوۡمَهُۥ لِيُفۡسِدُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَيَذَرَكَ وَءَالِهَتَكَۚ قَالَ سَنُقَتِّلُ أَبۡنَآءَهُمۡ وَنَسۡتَحۡيِۦ نِسَآءَهُمۡ وَإِنَّا فَوۡقَهُمۡ قَـٰهِرُونَ
127
تفسیر نور
و اشراف قوم فرعون (به او) گفتند: آیا موسى و قومش را رها مىكنى تا در این زمین فساد نمایند و موسى، تو و خدایانت را رها كند؟! (فرعون) گفت: به زودى پسرانشان را مىكشیم و زنانشان را (براى كنیزى) زنده نگاه مىداریم و ما بر آنان تسلّط كامل داریم.
نکتهها
فرعون پس از شكست در برابر موسى، از آن حضرت وبنىاسرائیل دست برداشت. در این مدّت تبلیغات پیروان موسى زیاد شد تا آنجا كه اشراف قوم فرعون از سكوت او احساس خطر كرده و خواستار جلوگیرى و برخورد با آنان شدند.فرعون خود را خالق نمىدانست، بلكه «ربّ» مىپنداشت: «انا ربّكم الاعلى» 226 و مىگفت: براى شما معبودى جز خود سراغ ندارم، «ما عَلمتُ لكم من اله غیرى» 227 ولى او و مردمش معبودهایى داشتند و آنها را به عنوان مظاهرى از خالق مىپرستیدند. «آلهتك»
226) نازعات، 24
پیامها
بخشى از مفاسد طاغوتها، به خاطر فساد اطرافیان است. «وقال الملأ» رژیمهاى باطل طاغوتى، در مواجه با حقّ و مردان حقّ، دچار تصمیمهاى متضادّ و سردرگم مىشوند. لذا فرعون گاهى تصمیم به قتل موسى مىگیرد، «ذرونى اَقتُل موسى» 228 و گاهى او را آزاد مىگذارد تا آنجا كه مورد اعتراض اطرافیان قرار مىگیرد. «أتذر موسى و قومه»
حركت اصلاحى پیامبران از دید طاغوتها، فساد، فتنه، اغتشاش و خلاف مصالح عمومى است. «لیفسدوا فى الارض»
حذف پسران و حفظ زنان، یك سیاست فرعونى است تا جوانمردى و غیرت از مردان رخت بربندد و زنان، ابزار برنامهها و سیاستهاى آنان شوند. مثل سیاست استعمارى امروز. «سنقتّل ابناءهم و نستحیى نساءهم»
مخالفان انبیا، براى دو قشر جوان دختر و پسر برنامهها دارند. «سنقتّل ابناءهم و نستحیى نساءهم»
سردادن شعارهاى تو خالى براى حفظ خود، سیاست فرعونى است. «انّا فوقهم قاهرون» (این جمله كنایه از تسلّط كامل است)
228) غافر، 26