قَالَ يَـٰمُوسَىٰٓ إِنِّي ٱصۡطَفَيۡتُكَ عَلَى ٱلنَّاسِ بِرِسَـٰلَـٰتِي وَبِكَلَـٰمِي فَخُذۡ مَآ ءَاتَيۡتُكَ وَكُن مِّنَ ٱلشَّـٰكِرِينَ
144
تفسیر نور
(خداوند) فرمود: اى موسى! من تو را بر مردم با پیامهایم و سخنم برگزیدهام، پس آنچه (از الواح و تورات) به تو دادم بگیر و از سپاسگزاران باش.
نکتهها
امام صادق علیه السلام مىفرماید: خداوند به موسى علیه السلام فرمود: آیا مىدانى چرا تورا برگزیدم؟ زیرا خضوع و خشوع تو به درگاه من بىنظیر بود؛ هرگاه به نماز مىایستادى، گونههاى خود را بر خاك مىنهادى. 262در حدیث دیگرى آمده است كه خداوند فرمود: چون در میان بندگانم خود را نسبت به من ذلیلتر مىدانستى. 263
262) تفسیر صافى
263) تفسیر نورالثقلین
پیامها
حضرت موسى، بندهى مخلص خدا بود. «اصطفیتك» («اصطفاء» به معناى انتخاب گوهر خالص است) نبوّت و رسالت مقامى انتصابى است، نه انتخابى. «انّى اصطفیتك»
بیانِ درخواست نابجاى مردم، مانع برگزیدگى ونبوّت موسى نیست. «اصطفیتك»
چهل شب عبادت در میعادگاه، مقدّمهاى براى گرفتن تورات و بكار بستن آن شد. «جاء موسى لمیقاتنا - فخذ ما آتیتك»
پس از براندازى طاغوت و تشكیل حكومت دینى، باید قانون و احكام الهى اجرا شود. «فخذ ما آتیتك»
شكر، فرمان اكید خدا و امرى واجب است، نه مستحب و یك سفارش اخلاقى. پس شكرگزارى از نعمتهاى الهى لازم است. «و كن من الشاكرین»
مسئولیّتهاى دینى و ارشادى، نعمت الهى است كه باید سپاسگزارى شود. «و كن من الشاكرین» (شكرگزارى، علاوه بر زبان باید با بكار بستن دستورات الهى باشد)