هدایت به حقّ، نشان دورى از تعصّب و شناخت حقّ و پیروى از آن است و این گروه هدایت یافته‌ى یهود، كارى به سایر لجوجان بهانه‌گیر نداشتند.

شاید مراد از این گروه، یهودیانى باشند كه دعوت پیامبر اسلام صلى الله علیه وآله را لبیك گفتند، البتّه در جاى دیگر مطلق آمده و اختصاصى به قوم یهود ندارد. «و ممّن خلقنا امّة یهدون بالحقّ و به یعدلون» ²⁹⁹ در روایات متعدّد، آمده است كه اینان گروهى هستند كه به نبوّت پیامبر صلى الله علیه وآله اقرار كرده و همراه حضرت حجّت علیه السلام ظهور مى‌كنند. ³⁰⁰

پیامبر صلى الله علیه وآله فرمودند: اى مردم! صراط مستقیمى كه پیروى از آن لازم است، من هستم پس از من، علىّ علیه السلام و آنگاه فرزندان من از نسل او، «ائمّة یهدون بالحقّ و به یعدلون» امامانى كه مردم را به حقّ هدایت كرده و به حقّ دادگرى مى‌كنند. ³⁰¹

حضرت على علیه السلام فرمود: بنى‌اسرائیل پس از موسى علیه السلام هفتاد و یك فرقه شدند كه همه در آتشند، جز یك فرقه از آنها و آنگاه این آیه را تلاوت فرمودند. ³⁰²

---

299) اعراف، 181

300) تفسیر اثنى عشرى‌

301) تفسیر نورالثقلین‌

302) تفاسیر نورالثقلین و عیّاشى‌

در برخورد با مخالفان نیز باید انصاف داشت و خدمات و كمالاتشان را نادیده نگرفت. «و من قوم موسى اُمّة یهدون بالحقّ»

هدایت كنندگان، خود باید ملازم و معتقد و پیرو حقّ باشند. «یهدون بالحقّ و به یعدلون»