سوره اعراف - آیه 167 جزء 9 - صفحه 172

    وَإِذۡ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبۡعَثَنَّ عَلَيۡهِمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَـٰمَةِ مَن يَسُومُهُمۡ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِ‌ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ ٱلۡعِقَابِ وَإِنَّهُۥ لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ

    167

تفسیر نور
و (به یاد آور) آنگاه كه پروردگارت اعلام كرد: همانا تا روز قیامت، كسى را بر آنان (بنى‌اسرائیل) مسلّط خواهد كرد كه آنان را پیوسته عذاب سخت دهد. همانا پروردگارت زود عقوبت مى‌كند و شكّى نیست كه او (در برابر توبه‌كنندگان) بخشاینده و مهربان است.

نکته‌ها
«تَأذَّن»، یعنى سوگند یاد كرد و اعلام نمود. «یَسُوم» از «سَوم»، یعنى تحمیل كردن.

بارها على علیه السلام خطاب به بى‌وفایان عصر خویش مى‌فرمود: خداوند مرا از شما بگیرد و دیگران را بر شما مسلّط سازد. 322


322) نهج البلاغه، خطبه 25 و 70
پیام‌ها
كیفر الهى در مورد یهود و سرنوشت آنان، قابل توجّه است. «واذ...»

گرچه سنّت الهى، مهلت دادن به منحرفان است، امّا مهلت در همه جا و براى همیشه نیست. «لیبعثنّ علیهم»

تسلّط مردم تبهكار بر بنى‌اسرائیل، عقوبت الهى به سبب اعمال خود آنان است. «لیبعثنّ علیهم»

ملّت‌ها، تاریخى بهم پیوسته دارند و گناهِ نسلى در نسل‌هاى آینده و در طول تاریخ حتّى تا قیامت ادامه مى‌یابد. «الى یوم القیامة»

آنان كه در برابر اولیاى الهى دهن كجى كنند، ذلیل مى‌شوند. «یسومهم...»

قوم ستمگر یهود، همیشه ذلیل و خوار خواهند بود. «الى یوم القیامة»

ترس از عقوبت، همراه با امید به مغفرت و رحمت الهى، مایه‌ى تربیت و رشد انسان است. «انّ ربّك لسریع الحساب و انّه لغفور رحیم»

راه توبه و دریافت مغفرت الهى براى همه باز است. «انّه لغفور رحیم»