وَلَقَدۡ جِئۡنَـٰهُم بِكِتَـٰبٍ فَصَّلۡنَـٰهُ عَلَىٰ عِلۡمٍ هُدًى وَرَحۡمَةً لِّقَوۡمٍ يُؤۡمِنُونَ
52
تفسیر نور
و حال آنكه در حقیقت ما برایشان كتابى آوردیم كه آن را بر اساس علم (آگاهانه)، تفصیل دادیم تا هدایت و رحمتى براى اهل ایمان باشد.
نکتهها
حضرت على علیه السلام مىفرماید: «انّ اللّه سبحانه لم یعظ احداً بمثل هذا القرآن...» خداوند هیچ كس را به مانند قرآن موعظه نكرده است، زیرا قرآن، ریسمان محكم و أمن الهى است، بهار قلبها و چشمهسار علم مىباشد و براى قلب و دل انسان، جلایى به جز قرآن نیست، با وجود اینكه یاددارندگان رفتند و مشتى فراموشكنندگان ماندند. 135135) نهج البلاغه، خطبه 176
پیامها
خداوند به وسیله كتاب، اتمام حجّت كرده و انسان را از مغرور شدن به دنیا و فراموشى آخرت وانكار آیات، (در آیه قبل) نجات مىدهد. «لقدجئناهمبكتاب»صدها چراغ دارد و بیراهه مىرود بگذار تا بیفتد و بیند سزاى خویش
آوردن كتاب هدایت و رحمت، كار خداوند است كه آن را بخش بخش و به تدریج نازل كرده است. «لقد جئناهم بكتاب فصّلناه»
وحى خداوند، بر اساس علم الهى به نیازهاى انسان و جهان است. «بكتاب فصّلناه على علم»
كتاب و علم الهى، بسیار با عظمت است. «كتابٍ... علمٍ» هر دو نكره است.
هدایت با قرآن، از بزرگترین رحمت و لطفهاى خداوند به مؤمنان است. «هدىً و رحمةً لقوم یؤمنون»
قرآن، هدایتگر اهل باور است، نه انسانهاى لجوج و بهانهگیر. «لقوم یؤمنون»