فَتَوَلَّىٰ عَنۡهُمۡ وَقَالَ يَـٰقَوۡمِ لَقَدۡ أَبۡلَغۡتُكُمۡ رِسَالَةَ رَبِّي وَنَصَحۡتُ لَكُمۡ وَلَـٰكِن لَّا تُحِبُّونَ ٱلنَّـٰصِحِينَ
79
تفسیر نور
پس (صالح) از آنان روى برگرداند و گفت: اى قوم من! همانا پیام پروردگارم را به شما رساندم و براى شما خیرخواهى كردم، ولى شما دلسوزان و خیرخواهان را دوست ندارید.
نکتهها
احتمال دارد سخن حضرت صالح، قبل از نزول عذاب و به عنوان اتمام حجّت باشد، و ممكن است پس از هلاكتشان باشد، آنگونه كه رسولخدا صلى الله علیه وآله نیز بر لب چاه بدر با اجساد كفّار سخن گفت پرسیدند: مگر آنان مىشنوند، فرمودند: آرى، شما از آنها شنواتر نیستید. 169169) بحار، ج6، ص 207 و 254
پیامها
گاهى قهر و ترك رابطه، در تربیت و تبلیغ لازم است. «فتولّى عنهم» كیفرهاى الهى، پس از اتمام حجّت است. «لقد أبلغتُكم»
برنامهى پیامبران، ابلاغ پیام همراه با دلسوزى و خیرخواهى است، نه ابلاغ خشك و بىروح مقرّرات و بخشنامههاى ادارى. «لقد أبلغتُكم...و نصحتُ لكم»
ناصحان را دوست بداریم كه بىاعتنایى به سخن دلسوزان جامعه، زمینهى قهر خدا را فراهم مىكند. «ولكن لا تحبّون الناصحین»
دوست داشتن، كلید پیروى كردن است. «ولكن لا تحبّون الناصحین»