سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابࣲ وَاقِعࣲ
1سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابࣲ وَاقِعࣲ
1لِّلۡكَٰفِرِينَ لَيۡسَ لَهُۥ دَافِعࣱ
2مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلۡمَعَارِجِ
3تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمࣲ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةࣲ
4مرحوم علامه امینىقدس سره در كتاب شریف الغدیر1 نام سى نفر از بزرگان مفسّرین و محدّثین، از قرن سوم هجرى تا قرن چهاردهم را نقل كرده كه گفتهاند: شأن نزول آیه «سأل سائل» مربوط به شخصى مىباشد كه به پیغمبر گفت: نصب امیرالمؤمنین به خلافت در روز غدیر از طرف خودت بود یا از طرف خدا؟! ما را به حج و روزه و زكات فرمان دادى و ما قبول كردیم، امّا راضى نشدى، تا آن كه پسر عموى خودت را بر ما حاكم كردى! سپس گفت: «اللّهم اِن كان هذا هو الحقّ من عندك فامطر علینا حجارة من السماء»2 خدایا اگر این امر حق است از آسمان سنگى بباران (تا نابود شویم و شاهد چنین روزى نباشیم). سنگى فرود آمد و او نابود شد و این آیه نازل شد. «سأل سائل بعذاب واقع»
تقاضاى نابجا، مغرضانه و لجوجانه مىتواند حادثه آفرین باشد. «سأل سائل بعذاب واقع»
تا وقتى عذاب الهى نازل نشده، راه توبه و دفع عذاب با صدقه باز است، امّا عذابى كه در حال نزول است، راه نجاتى از آن نیست. «بعذاب واقع... لیس له دافع»