قَالَ نُوحٌ رَّبِّ إِنَّهُمۡ عَصَوۡنِي وَٱتَّبَعُواْ مَن لَّمۡ يَزِدۡهُ مَالُهُۥ وَوَلَدُهُۥٓ إِلَّا خَسَارًا
21
قَالَ نُوحٌ رَّبِّ إِنَّهُمۡ عَصَوۡنِي وَٱتَّبَعُواْ مَن لَّمۡ يَزِدۡهُ مَالُهُۥ وَوَلَدُهُۥٓ إِلَّا خَسَارًا
21
وَمَكَرُواْ مَكۡرًا كُبَّارًا
22
وَقَالُواْ لَا تَذَرُنَّ ءَالِهَتَكُمۡ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَلَا سُوَاعًا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسۡرًا
23
نقل مظلومیتها، درس پایدارى براى دیگران است. «عصونى»
كسى كه از رهبر حق پیروى نكند، دنبال نااهلان مىرود. «عصونى واتّبعوا من لم یزدهم... الاّ خسارا»
ناله نوح براى خسارت مردم است نه غربت خودش. «عصونى واتّبعوا من لم یزده ماله و ولده الاّ خسارا»
هر مال و فرزندى نعمت نیست. «لم یزده ماله و ولده الاّ خسارا»
قدرت اقتصادى و اجتماعى سبب جذب مردم و پیروى و تاثیرپذیرى آنان مىشود. «واتّبعوا من لم یزده ماله و ولده...»
پیامبران در قطب مخالف صاحبان زر و زور و تزویرند. «عصونى واتّبعوا من لم یزده ماله و ولده... و مكروا مكرا كبّارا»
قوم نوح از هیچ عملى فروگذار نكردند: نافرمانى نوح، پیروى نااهلان، مكر و توطئه، و اصرار بر حفظ بت ها. «عصونى... اتّبعوا... مكروا... قالوا...»
آیین شرك حافظ منافع صاحبان زر و زور است. «لا تذرن الهتكم»
براى عبرت دیگران، گاهى باید نام سران محو شده را ببریم. «وداً... سواعاً... یغوث و یعوق و نسرا»
رهبر الهى باید قلههاى فساد را بشناسد. «یغوث و یعوق و نسرا»
براى كسى كه از راه مستقیم خارج شود، راههاى انحرافى متعدّدى باز مىشود. «یغوث و یعوق و نسرا»